
نوع همکاری : مجری
کارفرما : شهرداری تبریز
سال طرح : 1395
مشاهده سایر طرح های علی مجنونی توتاخانه
در عصر حاضر، صنعت گردشگری یکی از ارکان توسعه پایدار معرفی شد و بهعنوان ابزاری قدرتمند دربردارنده¬ی تأثيرات اقتصادي، اجتماعي و زیستمحیطی است که ضمن جلب مشارکت جامعه محلی در توسعه اقتصاد ملی با پتانسیل حفظ و حمایت از منابع طبیعی باعث پایداری محیطی می¬شود. سياست توسعه¬ی پايدارگردشگري امروزه رويكردي عمومي است كه دولت¬ها به آن توجه كرده-اند تا گردشگري ازلحاظ بومشناختی در بلندمدت مقبول و ازلحاظ مالي مفید و نویدبخش جوامع محلی باشد. دراین راستا پژوهش حاضر با هدف برنامه¬ریزی توسعه پایدارگردشگری در شهر تبریز انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی با هدف کاربردی است. داده¬های مورد استفاده در پژوهش از نوع اسنادی و میدانی است. برای رسیدن به مهمترین نیروهای ترغیبکننده و بازدارنده¬ی توسعه¬ی گردشگری پایدار شهری، از طریق تکمیل پرسشنامه و مصاحبه با چهل نفر از خبرگان گردشگری شهری، استراتژیهای مؤثر ترغیبکننده و بازدارنده¬ی توسعه¬ی گردشگری پایدار تدوین گردید سپس بااستفاده از مدل تحلیل شبکهANP))، وزن¬دهی و اولویتبندی شدند. درنهایت براساس مهمترین نیروهای ترغیبکننده و بازدارنده، مناسب¬ترین استراتژی¬های توسعه¬ی گردشگری پایدار شهر تبریز استخراج گردید. نتایج تحقیق نشان میدهدکه در بین نیروهای ترغیبکننده¬ی توسعه¬ی پایدارگردشگری شهر؛ (ایجاد اشتغال) بالاترین اولویت و در بین نیروهای بازدارنده¬ی توسعه¬ی پایدارگردشگری شهر؛ (عدم استفاده از مدیریت پایدار در بخش گردشگری شهری)، بالاترین اولویت را کسب کردهاند. همچنین به ازاء مهمترین نیروهای ترغیبکننده و بازدارنده¬ی توسعه¬ی گردشگری شهر هفت استراتژی مشخص و تدوین گردید، که در بین استراتژی¬های ارائهشده؛ استراتژی (بهرهگیری بهینه و هدفمند از افزایش انگیزه مسافرت در بین مردم در جهت بهرهبرداری از جاذبهها و فرآوردههای گردشگری بهمنظور ایجاد اشتغال و درآمد برای مردم شهر تبریز) بهعنوان بهترین استراتژی انتخاب شد. همچنین در این تحقیق الگوی فضایی عناصرگردشگری شهر تبریز با استفاده از سامانه¬ی اطلاعات جغرافیایی(GIS) موردبررسی قرارگرفت و مشخص شدکه فضای گردشگری شهر تبریز تحت تأثیر فضای تاریخی شهر(بافت قدیم) قرارگرفته و بخش مرکزی شهر(منطقه7) را پوشش میدهد.