گوجهفرنگی (Lycopersicon esculentum Mil.) از نظر اقتصادی یکی از مهمترین سبزیها در جهان است و کشت و پرورش ارقام گلخانهای آن در سالهای اخیر گسترش قابل توجهی داشته است. تولید محصول با عملکرد و کیفیت مطلوب، همواره از اهداف پرورش دهندگان این سبزی بوده است. در این راستا طی تحقیقی، تأثیر دو نوع هرس روی عملکرد و برخی صفات کیفی دو رقم گوجهفرنگی (نیوتن و اورگون) مورد بررسی قرار گرفت. در آزمایش اول (هرس گلآذین)، تیمار¬ها عبارت بودند از نگهداري 4، 6 و 8 گلآذین در هر بوته و بدون هرس (شاهد)، و در آزمایش دوم (هرس میوه)، تیمار¬ها عبارت بودند از نگهداري 4، 6 و 8 ميوه در هر گلآذین و بدون هرس میوه در گلآذینها (شاهد). نتایج نشان داد که عملیات هرس گلآذین با اینکه سبب بزرگ¬تر شدن حجم میوهها، طول میوه و متوسط وزن آنها گردیده اما کاهش عملکرد را به همراه داشت، البته تیمار نگهداری هشت گلآذین از نظر عملکرد کل اختلاف چندانی با تیمار شاهد نداشت و در صفات کیفی گوجهفرنگی، هرس گلآذین باعث بیشتر شدن مقدار pH ، کلروفیل b و کلروفیل کل شد. هرس میوه نیز علی¬رغم تاثیر مثبت بر حجم میوه در تیمار نگهداری چهار میوه در گلآذین باعث کاهش عملکرد کل شد، البته تیمار نگهداری هشت میوه نیز از نظر عملکرد کل اختلاف چندانی با تیمار شاهد نداشت و در صفات کیفی گوجهفرنگی هرس میوه باعث افزایش کلروفیل aو کلروفیل کل در تیمار نگهداری چهار میوه در گلآذین گردید. از آنجایی که نگهداری هشت میوه در گلآذین اختلاف معنیداری با تیمار بدون هرس نداشت و با توجه به اینکه با نگهداری هشت میوه اغلب صفات کیفی نیز تحت تاثیر مثبتی قرار نگرفتند، هرس میوه نیز کاربردی در پرورش گوجهفرنگی نخواهد داشت. با توجه به نتايج به دست آمده هرس میوه و گلآذین برای گوجهفرنگی با توجه به هزینههایی که دارد توصیه نمیگردد.
کلید واژگان :گوجهفرنگی، هرس میوه، هرس گلآذین، عملکرد، کیفیت.
ارزش ریالی : 600000 ریال
با پرداخت الکترونیک