مطالعه و بررسی آیینهای سوگواری در شاهنامه و مقایسۀ آن با آیینهای سوگواری که از دیرباز در مناطقی از ایران برگزار می شده است، نشان می دهد که میان روایات داستانی شاهنامه و واقعیتهای تاریخی دربارۀ آیینهای سوگ، شباهتهایی هست. در این مقاله بر آنیم تا با بیان اموری که در برخی شرایط مرگ در این دو فضا رخ می دهد، نخست با 8 دلیل تاریخی، صدق حضور آنها را در ایران باستان یادآور شویم و سپس به بررسی تناقض آنها با قوانین جدی و سختگیرانۀ مذهبی بپردازیم و در راستای پی جویی دلایل این تفاوتها، سه پاسخ احتمالی را مطرح سازیم: شمالی ـ شرقی بودن روایتهایی که این سوگواریهای در آنها موجود است، تاثیر خداینامه های شاهی بر وقایع مربوط به سوگ در شاهنامه و یادآوری نقش زرتشت در تعدیل بسیاری از آیینها و سوگواریهای شدید در ایران باستان
کلید واژگان :شاهنامۀ فردوسی، آیین سوگ در ادبیات، سیاوش و شاهنامه، ایرج و شاهنامه، خداینامه، ایران باستان، زرتشت.
ارزش ریالی : 600000 ریال
با پرداخت الکترونیک