از نگاه يك سيستم توصيفي، بحران حقيقتاً وضعيتي است كه نظم سيستم اصلي يا بخشي از آن سيستم را منقطع مي كند كه ما آن را زيرسيستم مي ناميم و ثبات آن را بر هم مي زند. بحران وضعيتي است كه يك تغيير ناگهاني در يك يا چند بخش از عوامل متغير يك سيستم ايجاد مي كند. بحران عبارت است از پيش آمدن حادثه اي ناگهاني نظير آتش سوزي، ورشكستگي، و ساير مواردي كه به تصميم گيري فوري نياز دارد. از جمله رويدادهايي كه به شكل طبيعي و بدون دخالت عامل انساني، سلامت و حيات بشريت را با تهديدي جدي مواجه مي كند، بحران هاي طبيعي مانند: سيل، طوفان، آتشفشان، و زمين لرزه ها (خصوصاً با مقياس هاي بالا و سونامي ها) مي باشند كه بعد از به وقوع پيوستن، بايد با سرعت و با كيفيت مطلوبي به مقابلة با آن ها پرداخت، البته، با «برنامه ريزي قبلي»، و اين چيزي است كه ضرورت ايجاد و توسعة مديريت بحران را تشديد و ارزشمند مي نمايد. در اين مقاله، سعي شده است تا چارچوبي براي مديريت بحران به منظور مقابله با حوادث احتمالي و غير مترقبه، به ويژه زلزله (زمين لرزه) تدوين و تبيين گردد. در مقالة حاضر، ابتدا مقدمه اي در رابطه با زلزله بيان گرديده است، سپس، به تعاريف متعددي از بحران، انواع بحران، مديريت بحران و چارچوب آن كه شامل: آماده شدن براي مواجهه با بحران، جلوگيري و ممانعت از بحران، مديريت نمودن بحران (رويداد يا حادثه)، و مديريت بعد از بحران مي باشد، پرداخته شده است. در ادامه مقالة حاضر، يافته هاي تحقيق حاضر بيان گرديده و بحث و نتيجه گيري در مورد مباحث مطروحه صورت گرفته و پيشنهاداتي ارائه شده است.
کلید واژگان :مديريت بحران، زلزله، آسيب ها، كاهش هزينه ها
ارزش ریالی : 300000 ریال
با پرداخت الکترونیک