چکیده :

خاک بستر پوشش گیاهی است و خود متأثر از نوع سنگ مادر، اقلیم و سایر عوامل مؤثر در فرآیند خاکسازی می¬باشد. لذا در شناسایی و طبقه¬بندی انواع خاک¬ها باید به مسائل زمین¬ساختی، اقلیمی و سایر عوامل طبیعی و حتی انسانی توجه نمود. به طور کلی در کشاورزی خاک خوب و حد واسط از دانه¬های ریز و درشت تشکیل یافته‌است. در منطقه سیستان با توجه به خشکسالی-های اخیر محدودیت¬هایی از نظر خاک برای کشاورزی ایجاد شده است. عمده¬ترین محدوديت¬هاي این محدوده را مي¬توان به دو دسته اقلیمی و ادافیکی طبقه بندی نمود. محدوديت¬هاي اقليمي؛ که شاخص¬هاي اقليمي در منطقه مورد مطالعه مانند بارندگي بسياركم و پراكنش نامنظم آن شرایط منطقه را به شدت تحت تأثير قرار داده است. میانگین بارش سالانه بر اساس آمار ایستگاه سینوپتیک زابل کمتر از 60 ميلی¬متر است. این بارش سالانه عمدتاً در زمستان می‌بارد و در فصل رويش غالباً بارش ناچیزاست. حرارت زياد همراه با بادهاي محلي تبخير و تعرق را افزايش داده و نياز آبي گياهان در منطقه بالا است. از جمله ديگر محدوديت-های اقليمي مهم منطقه، وزش بادهاي فرسايش¬زا است كه از قابلیت اراضی می¬کاهد. محدوديت خاك؛ که از جمله محدوديت¬هاي عمده در منطقه به شمار مي¬رود و شامل محدوديت شور بودن است که در واحدهای مختلف اراضی با شدت و ضعف متفاوت دیده می¬شود.از آن¬جایی که اراضی این تیپ بیشترین سهم را از هجوم طوفان¬های شن و پیشروی ماسه بادی در کل محدوده مورد مطالعه دارد، تنها محدودیت حال حاضر این اراضی وجود ماسه بادی فراوان در بیشتر نقاط آن می¬باشد که نیاز به عملیات اصلاحی و استفاده از روش¬های مناسب در کنترل روند بیابان¬زدایی و جلوگیری از حرکت شن¬های روان دارد. چنانچه این محدودیت برطرف گردد این اراضی برای کشاورزی مناسب خواهند گردید.

کلید واژگان :

آیش گذاری، بادشکن، بیان زدایی، رسوب، شخم، شن های روان، فرسایش.



ارزش ریالی : 500000 ریال
دریافت مقاله
با پرداخت الکترونیک