يكي از مباني مهم در ارتباط با مطالعات ميان رشته اي قرآن كريم، جامعيت و قلمروي آن مي باشد. جامعيت قرآن كريم ارتباط مهمي با مطالعات ميان رشته اي دارد چرا كه تا حد و مرز مصاديق جامعيت قرآن و قلمروي آن مشخص نشود نمي توان به بررسي ارتباط قرآن با ساير علوم پرداخت. درباره جامعيت قرآن سه ديدگاه مطرح مي باشد: ديدگاه حداكثري كه تمام علوم را داخل در قرآن مي داند، ديدگاه ميانه اي كه قرآن را بيان كننده امور هدايتي مي داند و ديدگاه حداقلي كه جامعيت قرآن را محدود به امور اخروي تلقي مي نمايد. در اين باره ميان جامعيت قرآن و قلمروي آن تمايز است؛ قرآن در امور هدايتي از جامعيت مطلق برخوردار است، اما قلمروي معارف آن محدود به امور هدايتي نمي باشد بلكه مباحث علوم(عقلي-تجربي) ديگر نيز در راستاي همان هدف اصلي بيان شده است. مراد از امور هدايتي در مقوله جامعيت مطلق، هر چيزي است كه در سعادت دنيوي و اخروي انسان ضروري مي باشد. پژوهش حاضر ضمن نقد و بررسي ديدگاه هاي مختلف درباره جامعيت قرآن، ارتباط آن را با مطالعات ميان رشته اي مورد بررسي قرار داده است و در اين باره ضمن آسيب شناسي مطالعات ميان رشته اي، چالش هاي مهم آن را بيان داشته است؛ نتيجه آنكه: قرآن در امور هدايتي از جامعيت مطلق برخوردار است كه امور هدايتي تمام علوم و معارف مربوط به سعادت دنيوي و اخروي انسان ها را شامل مي شود، از سوي ديگر به مباحث علمي چه در حيطه علوم انساني و چه در حيطه علوم تجربي توجه شده است كه اين موارد نيز در راستاي هدف هدايتي قرآن مي باشد؛ تبيين ابعاد جامعيت قرآن و قلمروي آن مي تواند از آسيب هاي احتمالي در مطالعات ميان رشته اي بكاهد و ضمن معرفي و اثبات قرآن، به نيازهاي هدايتي انسان معاصر پاسخ گويد.
کلید واژگان :جامعيت قرآن، قلمروي قرآن، رسالت قرآن، مطالعات ميان رشته اي.
ارزش ریالی : 500000 ریال
با پرداخت الکترونیک