چکیده :

امروزه بحران انرژی و پایان پذیری منابع فسیلی، آلودگی محیط زیست و افزایش انتشار گازهای گلخانه ای، از جمله عواملی هستند که بشر را به سوی سرچشمه های پاک و تجدیدپذیر سوق داده اند. از این روی محققان برای رفع نیازهای انرژی و افزایش رفاه و نزدیک تر شدن به اهداف توسعه پایدار جهانی، می کوشند تا از انواع انرژی های تجدیدپذیر استفاده کنند. در این میان با توجه به این که ساختمان ها از یک سو مصرف کننده بخش عمده ای از سوخت های فسیلی هستند و از سوی دیگر بیشترین تولید کننده گازهای مضر برای محیط زیست، لزوم استفاده از انرژی های پاک از جمله انرژی خورشیدی در معماری ضرورت می یابد. با بکارگیری اصول معماری پایدار علاوه بر استفاده بهینه از نور خورشید، ایجاد یک فضای راحت نیز میسر می شود و منابع انرژی برای نسل های آینده حفظ می شود. معماری خورشیدی مسیری میانبر برای رسیدن به معماری پایدار می باشد. بنابر این هدف از انجام این تحقیق که با روش توصیفی- تحلیلی و گردآوری اسنادی اطلاعات انجام گرفته است، توجه به چگونگی استفاده از انرژی خورشیدی در معماری در راستای اهداف توسعه پایدار است. در ادامه نتایج به دست آمده به این شرح است: استفاده از انرژی های تجدید شونده و از جمله انرژی خورشیدی در معماری می تواند علاوه بر کاهش هزینه ها، کیفیت زندگی کاربران فضا را نیز ارتقا دهد و گامی موثر در جهت کاهش استفاده از سوخت های فسیلی و تولید دی اکسید کربن باشد.

کلید واژگان :

انرژی خورشیدی، انرژی های تجدیدپذیر، توسعه پایدار، معماری خورشیدی



ارزش ریالی : 300000 ریال
دریافت مقاله
با پرداخت الکترونیک