چکیده :

شهرها در آینده، بیشتر مردم جهان را در خود جای خواهند داد؛ بنابراین، تمرکز مدیران باید بر پایدارتر کردن و تاب آور کردن این مکان ها باشد. تاب آوری شهری مفهومی است که به تازگی مورد توجه برنامه ریزان و مدیران شهری در سراسر جهان قرار گرفته است. این امر در واکنش به حوادث طبیعی و بحران های اقتصادی و اجتماعی - سیاسی، به مثابه مفهومی کلیدی جایگاه ویژه ای بافته است، نوشتار پیش رو با هدف شناسایی ابعاد تاب آوری شهری و ارتباط آنها با پایداری شهری، در شهر رشت انجام شده است. روش پژوهش توصیفی - تحلیلی، کاربردی - توسعه ای و شیوه گردآوری اطلاعات، اسنادی و پیمایشی (زمینه پاپ) بوده است. نمونه آماری پژوهش شامل ۳۵ نفر از کارشناسان آشنا به موضوع بوده اند که به روش دلفی انتخاب و در سه مرحله درباره پرسش های پژوهش به اجماع رسیده اند. داده ها با نرم افزارهای اس. پی.اس.اس. و لیزرل تحلیل شده اند. برای تعیین روایی گویه ها از مدل تحلیل عاملی تأییدی مرتبه اول و برای سنجش پایایی آن از آزمون آلفای کرونباخ بهره گرفته شده است. نتایج مدل اندازه گیری ضرایب استانداردشده، نشان دهنده همبستگی بین متغیرهای مکنون و شاخص های متناظر بوده است یافته های تحلیل مسیر تأییدی (مدل ساختاری) نشان داد که تاب آوری اجتماعی (۸۷) :: Beta ۸/۱۹ = T)، تاب آوری اقتصادی ( ۰/۸۴ = T = ۵/۶۲ :Beta )، تاب آوری زیست محیطی - کالبدی (۸۵ء = T = ۹/۷۸ Beta و تاب آوری نهادی (۱۸۵/ ۰ = T = ۸۱۷ Beta) بر پایداری شهری مؤثرند؛ بنابراین نتیجه گرفته شد که تاب آوری شهری را می توان به منزله شالوده پایداری شهری مطرح کرد و توجه به مزایای تاب آوری شهری در راستای تقویت سیستم های شهری پایدار، عاملی حیاتی در دستیابی به آینده مطلوب شهری است

کلید واژگان :

تاب آوری شهری، پایداری شهری، مدلیابی معادلات ساختاری، رشت.



ارزش ریالی : 120000 ریال
دریافت مقاله
با پرداخت الکترونیک