کپور ماهیان بزرگ هندی (Indian major carp) بویژه سه گونه کاتلا (Catla catla)، روهو (Labeo rohita) و مریگال (Cirrhinus mirgala) از کپور ماهیان سریع الرشد خوراکی با ارزشی هستند که در طی قرن ها در ایالات شمال شرقی هند پرورش داده می شدند و نه تنها در هند شهرت عمومی دارند، بلکه در سایر کشورها از جمله تایلند، برمه، فیلیپین، ژاپن نیز مورد توجه می باشند. کپور ماهیان هندی از اهميت اقتصادي و پرورشي در دنيا برخوردار است و آگاهي از توليد مثل آن، کليدي براي مديريت موفق ماهيان هندي در محيط طبيعي و آبزي پروري مي باشد. ماهی تیلاپیا (Oreochromis niloticus) نیز یکی از گونه های مهم پرورشی می باشد که دارای ارزش تجاری بسیاری می باشد و در کشورهای چین، ژاپن، روسیه، هند جزء گونه های پرورشی مهم به حساب می آید. این مطلب درست است که با ورود گونه هایی نظیر کپور ماهیان هندی میزان تولید و پرورش ماهیان در کشور افزایش یافته و با توجه به افزایش روز افزون جمعیت وارد سبد غذایی می شوند، اما گونه های بومی در اکوسیستم های تالابی و رودخانه ای در معرض خطر قرار می گیرند. با توجه به اینکه گونه های تیلاپیا و کپور ماهیان هندی دارای رشد سریع هستند و از نظر غذایی با گونه های دیگر رقابت ایجاد می کنند گونه های بومی در رقابت با این ماهیان در معرض خطر قرار می گیرند. با توجه به اینکه در جنوب کشور باربوس ماهیان نظیر بنی (Barbus sharpeyi)، شیربت (Barbus grypus)، گتان (Barbus xanthopterus)، برزم (Barbus pectoralis) و انزه (Barbus esocinus)، در شمال کشور ماهیانی نظیر سوف (Sander lucioperca)، لای ماهی (Tinca tinca)، ماهی سفید (Rutilus frisii kutum)، اردک ماهی (Esox Lucius) دارای جایگاه ویژ ه ای در تغذیه مردم مناطق مختلف دارند، مطالعات تکمیلی در زمینه امکان سنجی تکثیر و پرورش بیوتکنیک این ماهیان می تواند کمک شایانی در جهت حفظ گونه های بومی کشور باشد. با توجه به مطالب فوق در این مقاله هدف ارائه راهکارها و معرفی گونه های بومی که پتانسیل تکثیر و پرورش را دارند می باشد.
کلید واژگان :ماهیان بومی، کپور ماهیان هندی، تیلاپیا، ارزش اقتصادی، بیوتکنیک، ایران
ارزش ریالی : 500000 ریال
با پرداخت الکترونیک