چکیده :

صنعت تورسیم وسیله مهمی برای تحصیل ارز و شناساندن تولیدات و محصولات داخلی به خارجیان و در نتیجه وسعت و گسترش بازارهای صادراتی است و از نظر اقتصاددانان، جهانگردی یکی از سریع ترین را ههای بازگشت سرمایه است. آب و هوا به عنوان یکی از مهم ترین عوامل محیطی در توسعه توریسم محسوب می شود. مطلوبیت آب و هوای فصلی تاثیر فراوانی روی میزان درآمدهای توریسمی دارد، بنا براین دارا بودن شرایط مطلوب اقلیمی جزء مزیت ها و توان های بالقوه برای گردشگری محسوب می شودو اغلب مسافران در انتخاب مکان و زمان سفر به شرایط آب و هوایی توجه ویژه می کنند. در این مقاله با استفاده از شاخص TCI به ارزیابی اقلیم توریسم استان خوزستان پرداخته شده است. این شاخص به شکلی سیستماتیک شرایط اقلیمی را برای توریسم مورد استفاده ارزیابی قرار می دهد. برای محاسبه این شاخص پارامترهای میانگین حداکثر ماهانه دمای روزانه، میانگین دمای روزانه، حداقل رطوبت نسبی، میانگین رطوبت نسبی روزانه، بارش، مجموع ساعات آفتابی و سرعت باد مورد استفاده قرار می گیرند. در این مقاله شاخص مورد نظر برای 13 ایستگاه سینوپتیک که دارای آمار مشترک 15 ساله(2005-1990)بودند، محاسبه و سپس نتایج حاصله با محیط GIS وارد گردید و پهنه بندی از شرایط اقلیم توریسمی منطقه خوزستان در ماه های مختلف انجام شد. نتایج حاصل از نقشه ها نشان می دهد که ماه های اسفند و فروردین بهترین شرایط را از نظر اقلیمی برای جذب توریسم داشته است.

کلید واژگان :

توریسم، TCI، خوزستان، GIS



ارزش ریالی : 350000 ریال
دریافت مقاله
با پرداخت الکترونیک